Schaken – In Mijn Brein

Het is er een tijdje niet van gekomen om mijn blog te updaten. Ik had er eerlijk gezegd even geen zin meer in. De afgelopen periode heeft in het teken gestaan van proberen mijn leven weer een beetje op te pakken. ‘Nieuwe’ dingen uitproberen met ups en downs. Van een nieuwe balans zoeken en erachter komen dat dat niet altijd even makkelijk is in het dagelijks leven.

Ik ben inmiddels volledig afgekeurd en dat heeft me op het werkvlak wat duidelijkheid en rust gegeven. Het is toch altijd stressvol om met instanties als het UWV te maken te hebben. Maar ik mag me dus helemaal gaan storten op herstel voor de komende jaren. Financieel is het uiteraard geen vetpot.

Verder is het ook een tijd van schommelingen en verwarring geweest. Ik doe en kan steeds meer en dat heeft mij veel positieve energie gegeven, maar tegelijkertijd ben ik ook nog nooit zo suf en down geweest. Het heeft alles te maken met mijn epilepsiemedicatie. De dosering is heel belangrijk voor mijn stemming en energie, heb ik gemerkt. En we (de neuroloog en ik) zijn nog steeds bezig met de juiste afstemming vinden. Het lijkt nu wel de juiste kant op te gaan.

Verder had ik het de vorige keer over mijn depressieve gevoelens. Dat is nu wel verbeterd, maar soms komt het wel weer terug. Ik heb wat meer rust gevonden, ook omdat ik wat dingen heb veranderd in mijn dagelijkse routine. Zo ben ik even gestopt met de revalidatie bij Basalt. Steeds maar bezig zijn met mijn ziekte ging mij steeds meer tegenstaan.

In plaats daarvan ben ik aan de slag gegaan met leven! Er is ruimte ontstaan in mijn hoofd, ik kan weer ademen. Ik heb een nieuwe hobby gevonden in fotograferen. En ik kan ook wat meer reizen. Daarbij heb ik nieuwe vrienden gemaakt en ben ik weer regelmatig aan het schaken op de club. Daarbij speel ik ook weer in het gitaarkwartet waar ik in speelde voordat ik ziek werd. Een nieuwe balans vinden was natuurlijk ook weer uitdagend, waardoor ik een tijdje minder gitaar heb gespeeld voor mezelf en mijn blog niet meer heb bijgewerkt. Maar dat was juist wel even verfrissend. Nu keer ik wel weer wat terug in mijn oude routine.

Het is lang niet altijd fijn geweest in de afgelopen maanden qua stemming, energie en gebeurtenissen, maar de trend is alles bij elkaar toch wel positief. Vooral dat ik weer terug ben bij mijn vriendin, dat ik nieuwe vrienden heb gemaakt en nieuwe bezigheden heb, stemt me toch wel tevreden.

Afgelopen maand heb ik veel positieve ontwikkelingen meegemaakt. Na een paar maanden van stilstand heb ik in mei af en toe de lijn omhoog weer gevonden. Ik heb het gevoel dat ik weer wat meer dingen kan doen die belangrijk voor me zijn. Daarvoor krijg ik nog vaak wel de rekening gepresenteerd in de vorm van uitputting en overprikkeling, maar het is in ieder geval fijn dat ik hier en daar weer wat sociale activiteiten kan doen. Ik heb in mei weer voor het eerst kunnen optreden en het schaken op de club gaat me ook steeds makkelijker af qua prikkels. Daarbij ben ik ook nog een weekendje weggeweest naar Zeeland.

Op de ‘rayondag’ van de gitaarvereniging Pro Guitarra heb ik voor het eerst in twee jaar weer eens kunnen optreden. Ik mocht als eerste spelen (na overleg vooraf) en ik ben best tevreden over hoe ik speelde. Ik speelde drie korte stukken van Roland Dyens. Er is wel wat verandert in hoe ik speel sinds de behandelingen. Zo moet ik nu echt van blad spelen (uit het hoofd lukt mij niet meer), en heb ik moeite met de concentratie waardoor ik fouten maak. Daarom speel ik nu het liefst stukken van hooguit 2-3 minuten. Ik heb mijn repertoire aangepast naar mijn mogelijkheden. Ik merkte dat ik nog steeds wel goed met de spanning om kan gaan. Ik had mij goed voorbereid, en ik kon daarop vertrouwen en mij concentreren op de muziek. Na het optreden merkte ik wel dat de tank leeg was en ik zo snel mogelijk naar huis wilde om te rusten. Maar ik ben blij dat het gelukt is!

Optreden bij de Rayondag van Pro Guitarra

Verder schaak ik weer regelmatig op de schaakclub ‘Discendo Discimus 1852’ (Den Haag). Ik heb meegedaan aan verschillende competities van de club en ik ben best tevreden over hoe het gaat. Schaken is best een prettige sport (of is het toch een spelletje?) voor iemand die moeite heeft met overprikkeling: het is doorgaans een hele rustige omgeving met weinig mensen. Je zit tegenover een tegenstander die niets zegt en je kunt je concentreren op het bord. Voor mij is het een ideale manier om weer te wennen aan sociale activiteiten. Ik merk wel dat mijn concentratie- en overprikkelingsproblemen mij soms in de problemen brengen, maar tot nu toe ben ik niet te ver gegaan (geen aanval gehad). Het grootste verschil met voorheen is dat ik niet meer zo diep kan nadenken en noodgedwongen op intuïtie speel. Echt lange partijen kunnen mijn hersenen niet meer aan, terwijl ik dat juist zo leuk vond. Ook hier is het weer zoeken naar een nieuwe vorm en spelen naar mijn mogelijkheden. Maar ik ben al lang weer blij dat ik op de club kan spelen! Op een echt bord in plaats van op een schermpje.

Het weekendje weg in Zeeland was heel fijn! Heerlijk om de rust te ervaren en van de mooie omgeving te genieten. We waren in een heel goede B&B in Oud-Vossemeer. Ook hier wat ‘nieuws’ kunnen doen: voor het eerst in een restaurant gezeten sinds twee jaar. En het ging best goed. Lekker mosselen gegeten. Ook fijn om überhaupt weer eens weg te gaan uit de drukke stad. We zijn naar alle kleine dorpjes in de omgeving geweest en hebben nog in een mooi natuurgebied gewandeld waar de Koninkspaarden vrij rondliepen.