Afgelopen maand heb ik veel positieve ontwikkelingen meegemaakt. Na een paar maanden van stilstand heb ik in mei af en toe de lijn omhoog weer gevonden. Ik heb het gevoel dat ik weer wat meer dingen kan doen die belangrijk voor me zijn. Daarvoor krijg ik nog vaak wel de rekening gepresenteerd in de vorm van uitputting en overprikkeling, maar het is in ieder geval fijn dat ik hier en daar weer wat sociale activiteiten kan doen. Ik heb in mei weer voor het eerst kunnen optreden en het schaken op de club gaat me ook steeds makkelijker af qua prikkels. Daarbij ben ik ook nog een weekendje weggeweest naar Zeeland.
Op de ‘rayondag’ van de gitaarvereniging Pro Guitarra heb ik voor het eerst in twee jaar weer eens kunnen optreden. Ik mocht als eerste spelen (na overleg vooraf) en ik ben best tevreden over hoe ik speelde. Ik speelde drie korte stukken van Roland Dyens. Er is wel wat verandert in hoe ik speel sinds de behandelingen. Zo moet ik nu echt van blad spelen (uit het hoofd lukt mij niet meer), en heb ik moeite met de concentratie waardoor ik fouten maak. Daarom speel ik nu het liefst stukken van hooguit 2-3 minuten. Ik heb mijn repertoire aangepast naar mijn mogelijkheden. Ik merkte dat ik nog steeds wel goed met de spanning om kan gaan. Ik had mij goed voorbereid, en ik kon daarop vertrouwen en mij concentreren op de muziek. Na het optreden merkte ik wel dat de tank leeg was en ik zo snel mogelijk naar huis wilde om te rusten. Maar ik ben blij dat het gelukt is!
Verder schaak ik weer regelmatig op de schaakclub ‘Discendo Discimus 1852’ (Den Haag). Ik heb meegedaan aan verschillende competities van de club en ik ben best tevreden over hoe het gaat. Schaken is best een prettige sport (of is het toch een spelletje?) voor iemand die moeite heeft met overprikkeling: het is doorgaans een hele rustige omgeving met weinig mensen. Je zit tegenover een tegenstander die niets zegt en je kunt je concentreren op het bord. Voor mij is het een ideale manier om weer te wennen aan sociale activiteiten. Ik merk wel dat mijn concentratie- en overprikkelingsproblemen mij soms in de problemen brengen, maar tot nu toe ben ik niet te ver gegaan (geen aanval gehad). Het grootste verschil met voorheen is dat ik niet meer zo diep kan nadenken en noodgedwongen op intuïtie speel. Echt lange partijen kunnen mijn hersenen niet meer aan, terwijl ik dat juist zo leuk vond. Ook hier is het weer zoeken naar een nieuwe vorm en spelen naar mijn mogelijkheden. Maar ik ben al lang weer blij dat ik op de club kan spelen! Op een echt bord in plaats van op een schermpje.
Het weekendje weg in Zeeland was heel fijn! Heerlijk om de rust te ervaren en van de mooie omgeving te genieten. We waren in een heel goede B&B in Oud-Vossemeer. Ook hier wat ‘nieuws’ kunnen doen: voor het eerst in een restaurant gezeten sinds twee jaar. En het ging best goed. Lekker mosselen gegeten. Ook fijn om überhaupt weer eens weg te gaan uit de drukke stad. We zijn naar alle kleine dorpjes in de omgeving geweest en hebben nog in een mooi natuurgebied gewandeld waar de Koninkspaarden vrij rondliepen.
In Mijn Brein 