Trots

Ik heb sinds kort een eigen compositie voor de gitaar, dat wil zeggen: een componist heeft een werk aan mij opgedragen. Daar ben ik uiteraard heel trots op. Het leek me wel een blogpost waard in ieder geval! Alle Youtube-filmpjes van mij zijn hier te vinden: https://www.youtube.com/channel/UCv7nCJUvcm8kDN3F6Gpi4aA

Jonatas Batista Neto is een Braziliaanse componist die op Facebook regelmatig stukjes voor de gitaar plaatst. Normaal gesproken zijn die niet al te lastig en niet al te lang, maar wel heel plezierig om te spelen. Ideaal voor mij, want ik heb niet meer de mogelijkheid om elke dag te spelen door de chemokuren. Elke maand heb ik ongeveer twee weken dat ik kan spelen. Mijn beperkte concentratie (wordt wel langzaam aan beter) zorgt er ook voor dat ik niet meer foutloos lange werken kan spelen.

Nadat ik een keer een werk had opgenomen van Neto reageerde hij heel enthousiast en had de volgende dag al een stukje voor mij gecomponeerd! Nu voel ik me min of meer verplicht om meer muziek van hem op te nemen, en dat is zeker geen straf. Ik vind zijn muziek heel lieflijk en bijna van een kinderlijke eenvoud. Muzikaal gebeurt er altijd iets interessants. Het zijn altijd goede stukken om er ‘weer in te komen’ als ik een tijdje niet heb kunnen spelen.

Ik plaats regelmatig nieuwe stukjes op mijn Youtube kanaal. Het plan was om daar geld mee op te halen voor onderzoek naar hersentumoren (https://stophet.nl/acties/Tomas_Gitaar) en dat gaat best aardig. Maar ik doe het eigenlijk vooral voor mezelf: ik vind het leuk om mezelf op te nemen en te ontdekken hoe het beter kan. Met mijn Ipad neem ik het beeld op en ik gebruik inmiddels een condensator microfoon van Rode (via een Behringer interface) om het geluid op te nemen. Daardoor wordt het iets ingewikkelder om alles te bewerken op de computer, maar ik word daar steeds handiger in. En het geluid is zeker verbeterd.