Ik kijk als klassiek gitarist natuurlijk naar andere klassieke gitaristen als bron van inspiratie. Er zijn maar weinig gitaristen die ik echt bewonder (waaronder bijvoorbeeld Zoran Dukic, Thomas Viloteau, Raphaël Feuillâtre, Andrea de Vitis, Goran Krivokapic, Julian Bream, John Williams, de gebroeders Assad en David Russell). Maar er zijn gitaristen die ik nog hoger acht, dat zijn echt de giganten. Daarvan begrijp ik niet hoe het überhaupt mogelijk is om op dat niveau te spelen. Er zijn er wat mij betreft drie die op dat hoogste ereschavot staan: Roland Dyens, Roberto Aussel en Yamandu Costa.
Ik prijs me gelukkig dat ik twee van de drie live heb gezien. Roland Dyens in 2010 in Het Concertgebouw in Amsterdam en Yamandu in 2015 op het Amsterdams Conservatorium. Ik ga over alle drie een eerbetoon maken, maar hier concentreer ik mij op Yamandu Costa.
Yamandu Costa is een Braziliaan die in 1980 is geboren in Passo Fundo (in het zuiden van Brazilië). Hij speelt op een zevensnarige gitaar (dat is een gewone klassiek gitaar met een toegevoegde bassnaar) en speelt voornamelijk Zuid-Amerikaanse muziek. Ook componeert hij zijn eigen muziek. Wat maakt hem zo speciaal? Hij neemt de vaak toch al niet zo makkelijke werken die iedere klassieke gitarist kent en gaat er dan vervolgens mee aan de haal als een volleerde jazzgitarist. Hij improviseert er op los, extreem virtuoos en alles met het grootste gemak en met een speelsheid die je niet verwacht bij een klassiek gitarist. Daarbij is het ook nog eens uiterst precies en zonder fouten. Hij maakt de vaak wel een beetje afgekloven en saaie werken weer leuk en spannend.
Ook speelt hij graag samen met andere muzikanten, of dat nu met een accordeonist is zoals Dominguinhos, een traditionele Braziliaanse Choro-band, een heel orkest of met een ‘stijve’ traditionele klassieke gitarist als Ricardo Gallen, het lijkt Yamandu niet uit te maken. En het levert altijd interessante en frisse muziek op.
Ik zou aanraden om Yamandu eens op Youtube op te zoeken. Hij laat de gitaar eruit zien als een simpel instrument, maar dat is het zeer zeker niet. Op Wikipedia staat dat ‘he mastered the guitar’, normaal vind ik dat soort uitdrukkingen lachwekkend, maar bij Yamandu is dat wel van toepassing. Hij kan kennelijk alles op de gitaar en met iedereen.
Hij is ook nog eens extreem populair in Brazilië, zijn video’s halen soms makkelijk de miljoen views op Youtube. Dat is ongekend veel voor een (mannelijke 😉 ) klassiek gitarist. Maar is Yamandu nog wel een klassiek gitarist te noemen? Of is hij een meester van de improvisatie? Misschien is hij de gebruikelijke hokjes wel ontstegen en is hij ‘gewoon’ een muzikant, die de gitaar als wapen heeft gekozen.
In Mijn Brein 